Over Beeldende Kunst » kunstbeurs

Art Amsterdam 2011

Rob Vermeulen — Tue, 17 May 2011 07:25:52 +0000

Hoe kun je kiezen waarover te schrijven als er zoveel moois te zien is. Het maken van esthetisch, vakkundig gemaakt werk mag alweer een poosje en op Art Amsterdam 2011 zijn schilderijen en tekeningen dan ook heel sterk vertegenwoordigd. Hoewel vaak doodverklaard is dit medium gelukkig niet kapot te krijgen en blijkt het eind van de mogelijkheden nog steeds niet bereikt. Op de beurs is daarbij ook veel abstract werk te bewonderen.
Hoe springlevend het schilderen kan zijn wordt bewezen in het werk van Michiel van der Zanden. Hij ontwierp de stand voor Heden, kunst van nu. Dit ontwerp is gebaseerd op zijn schilderij Background dat aan de buitenwand van de stand hing. Background verraadt door de gebruikte beeldtaal zijn fascinatie voor games. Het doek is gebaseerd op een reconstructie in een 3D computerprogramma van het Noord-Brabants Museum in ’s Hertogenbosch. De stand zelf is een ruimtelijke, deels geschilderde vertaling van het schilderij waarbinnen dan weer plaats is voor andere schilderijen van de kunstenaar. Het geheel wordt een soort raamvertelling in een schilderwerk waarmee de grenzen tussen plat vlak, ruimte en virtuele werkelijkheid worden afgetast.
Op de stand van Gallery Skape uit Seoul zijn de schilderijen van Jung Jungyeob aangrijpend. Van deze kunstenares was werk te zien waarop met duizenden gedetailleerd geschilderde rode en mung bonen bijna abstract werk ontstaat. Een landschap waarbij de bodem bestaat uit rode bonen deed denken aan de keramische zonnebloempitten van Ai Weiwei in het Tate Modern in Londen. De rode boon die in Korea als p’at wordt uitgesproken klinkt alsof iemand iets uitspuugt dat vast zit. Verder refereert een rode stip die op het voorhoofd van een kind wordt gezet, om onheil af te weren aan dit basisvoedsel. Voor de kunstenares stolt de enorme hoeveelheid tijd die gaat zitten in het schilderen van al die duizenden bonen in het resultaat.
Voor het creëren van ruimtelijk werk gebruikt Erik van Straaten 3D print technieken, waarmee hij bizarre sculpturen maakt die werden getoond bij Galerie Majke Husstege. In zijn werk botst mooi met afstotelijk, waar je op gewezen werd door de reactie van een kind op het werk Groomer. De intuïtieve reactie op het kunstwerk was “vies!!” en bij nadere bestudering bleek dat Groomer’s haar uit blote vrouwen bestond. Bij dezelfde exposant riep een ander kind met verwondering: “Mamma, kijk! Die mevrouw heeft allemaal stokken uit haar billen!!” Het ging over het beeld van Elisabet Stienstra getiteld Virgin of Light. Een eikenhouten beeld van een jonge maagd opent haar schaamlippen. Gouden stralen levenbrengend licht schijnen van daaruit de wereld in. Is het een hedendaags heiligenbeeld dat refereert aan de door het Christendom geassimileerde Keltische Sheela Na Gigs? Maakt de vrouwelijke oerkracht zich er via dit beeld weer van los?
Dit soort interpretaties stroken vaak niet met de bedoeling van de kunstenaar, maar dat het de eigen verbeelding prikkelt is wel het mooie van kunst.

Kijk op de website van de auteur van dit artikel.

Art Rotterdam

Rob Vermeulen — Mon, 14 Feb 2011 21:07:02 +0000

Afgelopen zaterdag bezocht ik de beurs Art Rotterdam in de Cruise Terminal. Een mooie locatie met het uitzicht op de Erasmusbrug die ruimte bood aan een interessante selectie van galeries uit binnen en buitenland. Er heerste een prettig informele en open sfeer en er was een keur aan voedsel voor de geest voorhanden.
In het beschouwen van kunst zijn er voor mij grofweg drie ervaringen waarnaar ik op zoek ben. Het gevoel alsof de bliksem bij me inslaat, een spontane verschuiving in mijn beleving van een werk als ik er meer over te weten kom en als laatste de spontane afkeer of walging. De laatste is misschien nog wel de meest uitdagende omdat het om nader onderzoek vraagt. Het komt niet vaak voor dat je dat allemaal op één dag ervaart. Zaterdag was dan ook een mooie dag.
De bliksem sloeg in bij galerie van Krimpenm, waar werk werd getoond van Stylianos Shycho. Deze kunstenaar trof in mijn beleving de tijdsgeest met zijn twee portretten van jonge vrouwen, mobiele telefoon in de hand, met holle lege blik naar je opkijkend. Een tweeluik trof dezelfde sfeer van verlatenheid. Drie eenzame stockbrokers aan een tafel. Headset op, communiceren tot je erbij neervalt zonder contact met de wereld om je heen. In de grote manga-achtige ogen ontbreekt de ziel. Zelfs de wanhoop is verdwenen. Vlot en vaardig geschilderd, vuile kleuren, raak!
Bij Galerie Vous Etes Ici uit Amsterdam veranderde een verveeld gevoel van “daar gaan we weer..” in oprecht enthousiasme. Het werk van Joachim Grommek is geometrisch abstract plakwerk op spaanplaat. Althans, dat lijkt zo te zijn. In werkelijkheid hebben we hier te maken met een kunstenaar die een zeer ver uitgepuurd trompe l’oeil hanteert. De verschillende soorten plakband, de stukken papier, zelfs de toplaag van het spaanplaat, het is allemaal geschilderd op een onnavolgbaar realistische wijze. Volgens de galeriehouder is deze man de afgelopen negen jaar bezig geweest met het ontwikkelen van deze techniek en het resultaat mag er zijn.
Dan de afkeer… Art Babes van kunstenaar Daan Samson en fotograaf Jeronimus van Pelt bij Torch Gallery Amsterdam.
Een aantal sterke vrouwen uit de kunstwereld laten zich portretteren als sex kittens. De leaflet meldt hierover: “Thanks to the technically immaculately prepared photo shoots by Jeronimus van Pelt and the inspired styling by fashion guru Margeet Olsthoorn the participating art women were presented with a setting in which they could break out of their culturally defined corsets.” Ze ruilen daarmee hun nieuwe corset blijkbaar graag in tegen een oud modelletje. Terug naar de vrouw als lustobject in plaats van autoriteit in haar vakgebied? Kunst moet vragen oproepen en maatschappelijke patronen zichtbaar maken. Dat doet het in dit geval op een wijze die mij tegen de borst stuit. Misschien moeten we die Daan Samson maar in de gaten houden…

Kijk op de website van de auteur van dit artikel.

Art Forum Berlijn

Rob Vermeulen — Thu, 28 Oct 2010 14:34:03 +0000

Van 7 tot en met 10 oktober was Berlijn de ‘place to be’ voor kunstliefhebbers. Op Art Forum Berlin, een vooraanstaande kunstbeurs in Duitsland, kregen 110 galeries van over de hele wereld de gelegenheid om zichzelf te presenteren. De internationale kunstbeurs focust zich op moderne en hedendaagse kunst in de vorm van schilderijen, beeldhouwwerken, videokunst en fotografie. Daarnaast zijn er een aantal Berlijnse musea op de beurs vertegenwoordigd.
Art Forum is een vrij kleine beurs, bestaande uit twee hallen: 18 en 20. De organisatie pretendeert dat de beurs internationaal is, maar er waren voornamelijk Duitse galeries te vinden. Het internationale karakter wordt bepaald door een aantal Britse galeries en een enkele galerie elders uit Europa. De stands waren niet allemaal even toegankelijk en in een enkel geval was de presentatie zelfs pover te noemen (een met verf bespetterde spaanplaat op een schragen tafel, pallets op de grond die voor de galeriehouder dienst deed als tafel).
Maar bovenal kon er heerlijk van kunst genoten worden. Zoals de minimal art/het conceptuele werk wat vertegenwoordigd werd door het dynamische lijnenspel van Yorinde Voight en een Sol Lewitt. Ook Richard Serra was goed vertegenwoordigd met een aantal werken, waarvan de kijker de structuurverschillen van het zwart tegen het papier bijna kon voelen door het te zien.
Wat betreft de installaties was het meest opvallende werk van Ujino Muneteru. Deze mechanische installaties laten een opeenvolging van verschillende ritmes horen. Door dit boeiende werk was er bij galerie PSM veel aanloop.
Daarnaast sprong het talent van Ellen de Meuter – vertegenwoordigd door galerie de Laere – erg in het oog. Dit werk moet je zien om het te kunnen voelen: het is iconografisch zonder een expliciete betekenis en heeft een aantrekkelijk gebruik van verf (zowel in textuur als in de wat vuile kleuren). Door een aantal pijlen in de compositie blijven je ogen ronddwalen.

Kijk op de website van de auteur van dit artikel.

Art Amsterdam 2010

Judith Faber — Sat, 29 May 2010 14:22:37 +0000

De 26ste editie van Art Amsterdam is afgelopen. De eerste editie onder de nieuwe directeur Edo Dijksterhuis heeft ruim 22.000 bezoekers getrokken. Dit is iets minder dan vorig jaar, maar zowel de bezoekers als de exposanten zijn positief. Op Art Amsterdam is er door de laatste groep goed verdiend, waarmee de zakelijkheid op de beursvloer lijkt te zijn terug gekomen.
De beurs oogt frisser en levendiger dan vorig jaar door een andere opzet. Er zijn minder lange zichtlijnen doordat gekozen is voor een dynamische opzet, maar waardoor de bezoekers eerder worden verrast door de combinaties aan kunst. Daarnaast lijken de galeries door elkaar gehusseld te zijn en zijn er, naast nieuwe galeries, een aantal niet-commerciële instellingen aan de beurs toegevoegd. De levendige sfeer op de beursvloer komt ook tot stand door het diverse aanbod en de vele preformances.
Maar dit laatste aspect zorgt er tevens voor dat de beurs wellicht iets rommeliger toont. En niet alle kunst is voor de particuliere bezoeker interessant voor in de huiskamer. Je zou ook denken dat door het afwisselende aanbod -waaronder veel kunstenaars van vorig jaar- er voor iedereen wel wat tussen zou hangen, maar toch heb ik niet kunnen slagen.

Art Amsterdam 2009

Judith Faber — Thu, 21 May 2009 13:40:18 +0000

Dit jaar werd de Art Amsterdam (voorheen de KunstRAI) voor de vijfentwintigste keer georganiseerd en is daarmee de oudste kunstbeurs van Nederland. Een jubileum waarbij de laatste ontwikkelingen in de internationale hedendaagse kunst werden getoond door middel van schilderijen, foto’s, beelden, video’s en installaties.
Er was in de Parkhal van de RAI ruimte voor 120 galerieën en evenzoveel solotentoonstellingen waarin het nieuwste werk van de betreffende kunstenaar werd getoond. Met deze presentaties konden de galeries laten zien wie ze zijn. Sommige galeries hadden naast de solo ook ruimte voor gewone presentaties. Daarnaast was er een uitgebreid nevenprogramma, waaronder de eerste editie van het Tijdelijk Museum Amsterdam.
De centrale fototentoonstelling ‘Off the record’ van het dakloze Stedelijk Museum Amsterdam met gastcurator Hans Aarsman is het voorstel voor de Gemeentelijke Kunstaankopen 2009. Aarsman selecteerde samen met een jury werk van 33 kunstenaars en niet-kunstenaars. De foto’s zijn gemaakt vanuit de behoefte om iets vast te leggen en niet om kunst te maken. Door middel van het plaatsen van advertenties deed hij een oproep om foto’s in te zenden. Het resultaat is een fantastische verzameling ontdekkingen, onder andere van de vrouw die ieder jaar een polaroid liet schieten in de schiettent op de kermis.
Daarnaast waren er vijf kunstenaars genomineerd voor de Thieme Art Award, de prijs voor de meest veelbelovende jonge kunstenaars tot 35 jaar. De winnaar van dit jaar is Gijs van Lith. De jury over zijn werk: ‘Hoewel effectbejag hem niet vreemd is, wordt dit volledig gerechtvaardigd (…) door het eindresultaat. Wie in zijn stadslandschappen alleen gebouwen ziet, vergeet de aandacht te richten op het picturale proces. De schilderijen van Van Lith gaan namelijk niet alleen over waarnemingen en gewaarworden, maar ook over de ultieme uitdaging die de kunstenaar ziet in de dialoog met de beeldmiddelen.’
Op de Art Amsterdam 2009 was veel inspirerende kunst te zien van hoge kwaliteit. Wat zijn nu de trends in de hedendaagse kunst? Allereerst valt op aan de beurs dat er vooral hele toegankelijke kunst gepresenteerd wordt. Daarnaast wordt er veel fotografie getoond, maar er hangen ook veel driedimensionale objecten aan de muren. Tot slot wordt er door een aantal kunstenaars zowel verwezen naar de kunstgeschiedenis als naar de huidige tijd.
Sommige stands waren volgehangen met vrolijke kunst in felle kleurtjes (invloed van de crisis?) en anderen presenteerden meer vernieuwend en gedurfder werk. Uitschieters waren Jan Ros en Nikki le Nobel bij Contempo Galerie, Jus Juchtmans (B) bij Van den Berge, Károly Keserü bij Patrick Heide en Dominique Dehais bij La Fonnerie (Parijs). Verder vielen mij Jan Maarten Voskuil, Barbara Wijnveld, Markus Weggenmann, Bart Vandevijvere en Gunther Uecker op.