Tijdens ‘De Wereld Draait Door’ van afgelopen week heb ik mij behoorlijk kwaad zitten maken over de wijze waarop werd gereageerd op het werk van Studio Job. Steen des aanstoots waren twee werken: een tafellaken en een nog in ontwerpfase verkerend hekwerk geïnspireerd op concentratiekampen.
Reden genoeg voor de studiogasten om onder aanvoering van Matthijs van Nieuwkerk eens flink ongenuanceerd en onintelligent los te gaan op Job Smeets en Nynke Tynagel. Dat leverde blijkbaar zulke aardige TV op dat Job Smeets de volgende dag werd uitgenodigd om nogmaals te worden neergesabeld. Een poging van Smeets om aan te geven dat dit werk in de context van het oeuvre moet worden gezien liep op niets uit. Men had namelijk niet het fatsoen hem te laten uitspreken. Verder leek men niet geïnteresseerd in het antwoord. Het etaleren van de eigen “verschilligheid” was waarschijnlijk belangrijker.
Lees de rest van dit artikel »