Het bijzondere aan de tentoonstelling ‘De grote ogen van Kees van Dongen’ is dat we werken van de Rotterdamse schilder te zien krijgen die opgenomen zijn in internationale topcollecties. Een zwakte echter van de tentoonstelling is, dat dit niet per definitie de beste werken van Van Dongen zijn.
Van Dongen was een slimme schilder die alle stijlen van zijn tijd als het ware opslurpte en dit vermengde met zijn eigen kleurenpalet (zoals het karmozijn blauw). De tentoonstelling is thematisch rond de verschillende stijlen en perioden in zijn leven opgezet. Ook lijkt het alsof Van Dongen bij elke nieuwe periode een nieuw atelier betrok. Bij de route van de tentoonstelling is er bijna sprake van een achterwaartse chronologie: het begint bij het latere werk en aan het einde van de tentoonstelling zie je pas de eerste tekeningen en schilderijen.
Lees de rest van dit artikel »
Eind vorig jaar bleek de spanning tussen kunst en politiek steeds hoger op te lopen en na de verkiezingsuitslag van afgelopen juni zijn bezuinigingen bij kunst- en cultuurinstellingen onvermijdelijk. Hoe liggen de verhoudingen in het culturele landschap er bij en hoe verhouden deze zich tot het politieke spectrum?
De roots van de Amerikaanse kunstenares Leslie Browne zijn duidelijk terug te zien in haar werk. Aan de hand van foto’s en videostills die zij in haar geboorteland maakt schildert zij portretten van de westerse maatschappij, zonder daarbij mensen te portretteren. Door deze ‘blik op de weg’ creëert zij een portret van een landschap in plaats van een landschap.
Al decennia lang houden musea zich bezig met het conserveren van moderne kunst. Met de komst van nieuwe vormen van kunst (installaties, video’s) is het vak van conserveren veranderd. Moeten musea alles op alles zetten om deze kunstwerken in stand te houden? Of is het misschien tijd voor een nieuw begrip van conservering?
In oktober 2008 bezocht ik een overzichtstentoonstelling met het werk van Louise Bourgeois (1911) in het Guggenheim Museum in New York. In de oplopende binnengalerij kon ik eindelijk het omvangrijke oeuvre, waaronder één van haar spinnen, aanschouwen. Het is verwarrend om door een wereld te lopen waarbij alle denkbare emoties voorbij komen en die je emotioneel omver lijkt te schoppen. Bourgeois genereert met haar werk gemengde, verwarring zaaiende gevoelens. Bourgeois is al vanaf de vroege jaren dertig actief binnen de beeldende kunst, maar kan eigenlijk pas sinds de jaren zeventig rekenen op internationale erkenning. De tentoonstelling liet een resultaat zien van een carrière van bijna zeventig jaar.
Abonneer op RSS feed