Hoe kun je kiezen waarover te schrijven als er zoveel moois te zien is. Het maken van esthetisch, vakkundig gemaakt werk mag alweer een poosje en op Art Amsterdam 2011 zijn schilderijen en tekeningen dan ook heel sterk vertegenwoordigd. Hoewel vaak doodverklaard is dit medium gelukkig niet kapot te krijgen en blijkt het eind van de mogelijkheden nog steeds niet bereikt. Op de beurs is daarbij ook veel abstract werk te bewonderen.
Hoe springlevend het schilderen kan zijn wordt bewezen in het werk van Michiel van der Zanden. Hij ontwierp de stand voor Heden, kunst van nu. Dit ontwerp is gebaseerd op zijn schilderij Background dat aan de buitenwand van de stand hing. Background verraadt door de gebruikte beeldtaal zijn fascinatie voor games. Het doek is gebaseerd op een reconstructie in een 3D computerprogramma van het Noord-Brabants Museum in ’s Hertogenbosch. De stand zelf is een ruimtelijke, deels geschilderde vertaling van het schilderij waarbinnen dan weer plaats is voor andere schilderijen van de kunstenaar. Het geheel wordt een soort raamvertelling in een schilderwerk waarmee de grenzen tussen plat vlak, ruimte en virtuele werkelijkheid worden afgetast.
Op de stand van Gallery Skape uit Seoul zijn de schilderijen van Jung Jungyeob aangrijpend. Van deze kunstenares was werk te zien waarop met duizenden gedetailleerd geschilderde rode en mung bonen bijna abstract werk ontstaat. Een landschap waarbij de bodem bestaat uit rode bonen deed denken aan de keramische zonnebloempitten van Ai Weiwei in het Tate Modern in Londen. De rode boon die in Korea als p’at wordt uitgesproken klinkt alsof iemand iets uitspuugt dat vast zit. Verder refereert een rode stip die op het voorhoofd van een kind wordt gezet, om onheil af te weren aan dit basisvoedsel. Voor de kunstenares stolt de enorme hoeveelheid tijd die gaat zitten in het schilderen van al die duizenden bonen in het resultaat.
Voor het creëren van ruimtelijk werk gebruikt Erik van Straaten 3D print technieken, waarmee hij bizarre sculpturen maakt die werden getoond bij Galerie Majke Husstege. In zijn werk botst mooi met afstotelijk, waar je op gewezen werd door de reactie van een kind op het werk Groomer. De intuïtieve reactie op het kunstwerk was “vies!!” en bij nadere bestudering bleek dat Groomer’s haar uit blote vrouwen bestond. Bij dezelfde exposant riep een ander kind met verwondering: “Mamma, kijk! Die mevrouw heeft allemaal stokken uit haar billen!!” Het ging over het beeld van Elisabet Stienstra getiteld Virgin of Light. Een eikenhouten beeld van een jonge maagd opent haar schaamlippen. Gouden stralen levenbrengend licht schijnen van daaruit de wereld in. Is het een hedendaags heiligenbeeld dat refereert aan de door het Christendom geassimileerde Keltische Sheela Na Gigs? Maakt de vrouwelijke oerkracht zich er via dit beeld weer van los?
Dit soort interpretaties stroken vaak niet met de bedoeling van de kunstenaar, maar dat het de eigen verbeelding prikkelt is wel het mooie van kunst.
Kijk op de website van de auteur van dit artikel.
Abonneer op RSS feed
[...] Report of my visit to Art Amsterdam2011 (in Dutch) This entry was posted in General, News. Bookmark the permalink. ← Anat Zehavi, Chamodi [...]