In 2000 studeerde Eugenie Bakker af aan de Constantijn Huygens Akademie in Kampen. Eugenie wilde de wijde wereld in trekken en vertrok vanuit de christelijke omgeving van Kampen naar Rotterdam. Ze wilde weten hoe het is om in een grote stad te wonen. Op die plek is ze nog steeds aan het ontdekken hoe de stad haar leven en werk beïnvloed.
Na haar afstuderen heeft Eugenie een tijd gebruik gemaakt van de Wet Inkomensvoorziening Kunstenaars (WIK) en kan nu, ondanks dat ze niet vaak haar vrije werk verkoopt, leven van het kunstenaarschap. Dit komt met name door de opdrachten die ze voor kunstinstellingen doet, zoals het project ‘Atelier op school’ bij het Centrum Beeldende Kunst in Rotterdam.
Eugenie werkt als zelfstandig kunstenaar en is momenteel niet aangesloten bij een galerie. Ze voelt verwantschap met andere kunstenaars en vrienden die haar werk bewonderen, maar ze heeft nog geen galerie gevonden die bij haar past. Ze ziet wel raakvlakken met andere kunstenaars, die haar werk dan versterken of aanscherpen. Eugenie raakt geïnspireerd door het werk van kunstenaars als Richard Tuttle en Michel François.
Eugenie wil met haar ruimtelijk werk vertellen wat het is, het ding wat ze gemaakt heeft. Ze probeert voorwerpen te maken die alleen naar zichzelf verwijzen. Eigenlijk is hetgeen ze wil vertellen het werk zelf. Dit doet ze door heel erg vanuit het materiaal te werken en op een onbevoordeelde manier met materiaal om te gaan. De ziel van het materiaal moet in het kunstwerk naar boven worden gehaald. Hierdoor ontstaat een object dat niet meteen tot iets kan worden herleid.
Daarbij is Eugenie zich niet bewust van de emotie die het voorwerp bij de kijker oproept. Bij haar werk is kleur niet gekoppeld aan een bepaalde emotie, omdat ze deze intuïtief kiest. Hierdoor wordt de emotie voor haar een bijkomstigheid, terwijl het werk blijkbaar wel iets doet met de emotie van de toeschouwer. Het werk wordt daardoor op een bepaalde manier gevoelig.
Dat het kunstenaarschap een individueel beroep is vindt Eugenie niet moeilijk, maar juist fijn. Om feed back te krijgen nodigt ze mensen uit in haar atelier om te kijken wat die mensen er van vinden. Tijdens een expositie ontmoet Eugenie ook weer mensen en is er sprake van een wisselwerking en beïnvloeding. Daarom is ze graag bezig met het organiseren van exposities en activiteiten met verwante kunstenaars.
De zakelijke kant van het kunstenaarschap ligt haar, zoals bij meerdere kunstenaars, iets minder goed. Subsidie aanvragen, dekkingsaanvragen opstellen, de boekhouding doen of promotieactiviteiten opzetten: ze heeft het allemaal na haar afstuderen aan de academie geleerd. Door mond op mond reclame, haar eigen website en uitnodigingen via de email houdt Eugenie geïnteresseerden op de hoogte van waar ze mee bezig is.
Momenteel brengt Eugenie 1 keer per jaar een tijdschrift uit genaamd ‘Tijdschrifteug’, waarvan nu een exemplaar te bewonderen is in de Kunstmarkt. Van 11 oktober tot en met 1 november is er nieuw werk te zien in het CBK Rotterdam, naar aanleiding van het project ‘Atelier op school’. Daarnaast is er vanaf 27 november werk van haar te zien in de Aanschouw.
Abonneer op RSS feed
Leuk artikel, Eugenie! tot volgende maand in de Aanschouw!
Groet,
Frank
Goed verhaal Eug wanneer kom je eens in WestFriesland exposeren???
Tot ziens en mooie dag gewenst vrijdag a.s.
Groet van
Tineke
Wellicht zijn er mooie aparte beelden te maken die wij in onze webshop kunnen plaatsen.
http://www.tuinenhuisspullen.nl
groetjes conny thiesen
Hallo Conny, ik heb je reactie doorgestuurd aan Eugenie.