Dit jaar werd de Art Amsterdam (voorheen de KunstRAI) voor de vijfentwintigste keer georganiseerd en is daarmee de oudste kunstbeurs van Nederland. Een jubileum waarbij de laatste ontwikkelingen in de internationale hedendaagse kunst werden getoond door middel van schilderijen, foto’s, beelden, video’s en installaties.
Er was in de Parkhal van de RAI ruimte voor 120 galerieën en evenzoveel solotentoonstellingen waarin het nieuwste werk van de betreffende kunstenaar werd getoond. Met deze presentaties konden de galeries laten zien wie ze zijn. Sommige galeries hadden naast de solo ook ruimte voor gewone presentaties. Daarnaast was er een uitgebreid nevenprogramma, waaronder de eerste editie van het Tijdelijk Museum Amsterdam.
De centrale fototentoonstelling ‘Off the record’ van het dakloze Stedelijk Museum Amsterdam met gastcurator Hans Aarsman is het voorstel voor de Gemeentelijke Kunstaankopen 2009. Aarsman selecteerde samen met een jury werk van 33 kunstenaars en niet-kunstenaars. De foto’s zijn gemaakt vanuit de behoefte om iets vast te leggen en niet om kunst te maken. Door middel van het plaatsen van advertenties deed hij een oproep om foto’s in te zenden. Het resultaat is een fantastische verzameling ontdekkingen, onder andere van de vrouw die ieder jaar een polaroid liet schieten in de schiettent op de kermis.
Daarnaast waren er vijf kunstenaars genomineerd voor de Thieme Art Award, de prijs voor de meest veelbelovende jonge kunstenaars tot 35 jaar. De winnaar van dit jaar is Gijs van Lith. De jury over zijn werk: ‘Hoewel effectbejag hem niet vreemd is, wordt dit volledig gerechtvaardigd (…) door het eindresultaat. Wie in zijn stadslandschappen alleen gebouwen ziet, vergeet de aandacht te richten op het picturale proces. De schilderijen van Van Lith gaan namelijk niet alleen over waarnemingen en gewaarworden, maar ook over de ultieme uitdaging die de kunstenaar ziet in de dialoog met de beeldmiddelen.’
Op de Art Amsterdam 2009 was veel inspirerende kunst te zien van hoge kwaliteit. Wat zijn nu de trends in de hedendaagse kunst? Allereerst valt op aan de beurs dat er vooral hele toegankelijke kunst gepresenteerd wordt. Daarnaast wordt er veel fotografie getoond, maar er hangen ook veel driedimensionale objecten aan de muren. Tot slot wordt er door een aantal kunstenaars zowel verwezen naar de kunstgeschiedenis als naar de huidige tijd.
Sommige stands waren volgehangen met vrolijke kunst in felle kleurtjes (invloed van de crisis?) en anderen presenteerden meer vernieuwend en gedurfder werk. Uitschieters waren Jan Ros en Nikki le Nobel bij Contempo Galerie, Jus Juchtmans (B) bij Van den Berge, Károly Keserü bij Patrick Heide en Dominique Dehais bij La Fonnerie (Parijs). Verder vielen mij Jan Maarten Voskuil, Barbara Wijnveld, Markus Weggenmann, Bart Vandevijvere en Gunther Uecker op.


Altijd lastig om een Beurs met 120 stands die 5 dagen duurt en vele duizenden bezoekers trekt samen te vatten in 500 woorden.
Zelf vond ik het werken met solo’s interessant en aangenaam. Het geeft was rust aan je ogen.
Met een conservatief gemiddelde van 20 werken per stand en 120 stands zin er ruim 2500 werken die om je aandacht vragen. Mijn ogen hadden et er moeilijk om deze duizenden indrukken te verwerken. Dan is het af erg prettig als er soms lijn in een stand zit. En die lijn uitte zich mooi in de solo’s.
Je vond dat er veel fotografie getoond werd. Op een verzamelaarssite werd de vraag gesteld of fotografie dood was op ArtAmsterdam. Peroonlijk denk ik dat er veel hing en dat het niet meer weg te denken valt uit een kunstbeurs.
Als ‘geoefende’ kunstkijker/beursbezoeker probeer ik snel te selecteren. Hetgeen ik niet interessant vind loop ik snel voorbij. Ik had helaas geen drie dagen om te gaan
, maar ik kan me voorstellen dat je dan een klein gedeelte (langer) bekijkt of de tweede en derde keer andere stands uitgebreider bekijkt. Als je meerdere keren gaat vallen je bij elk bezoek ook andere dingen op!
Zo langzamerhand is mijn oog wel geoefend in wat ik wil verzamelen en wat niet. Dus ik selecteer aan de ene kant wel snel.
Aan de andere kant wil ik ook de totale markt in de gaten blijven houden. Daarvoor moet ik mezelf dwingen kunst te bestuderen en namen te onthouden ook al wil ik die kunst en kunstenaars nooit kopen en dan zijn solo’s erg rustgevend. Het scheelt honderden namen.
Torch en Witzenhausen die normaal 5 kunstenaars of meer hebben, hadden nu 1 solo. En dat geldt voor veel meer stands.
In de drie dagen heb ik 10 uur rond gelopen. Maar het blijft opvallen dat ik nieuwe dingen bleef zien. Bij ArtBrussel was het nog erger. Daar had ik 5 uur voor 175 stands, het kwam voor dat ik als van links naar rechts liep in een rij ik volledig andere kunst zag als wanneer ik van rechts naar links liep in diezelfde rij.
Wat jou betreft mogen galeries op beurzen zich dus vaker/meer op 1 kunstenaar richten! Maar er zijn zo veel kunstenaars dat het haast niet mogelijk is om een overzicht te hebben van de gehele markt… en je weet niet welke kunstenaars je misschien mist (die je ook had willen verzamelen)!
De tip om in verschillende richtingen te lopen zal ik onthouden als ik de volgende kunstbeurs bezoek!
Ik las bij Torch de brief van ArtAmsterdam dat ze weer met solo’s willen gaan werken. Lijkt mij een uitstekend idee.