Tijdens de achtste Rotterdamse Museumnacht op 7 maart 2009 opende ruim veertig musea en galeries weer hun deuren. Het thema van dit jaar was RE:. Het uitgangspunt voor een gevarieerd programma van prikkelende activiteiten, verrassende performances en speciale rondleidingen waarbij je zelf kon bepalen wat je inbreng was en hoe de nacht vorm kreeg.
Het publiek van de Museumnacht was erg gemêleerd: ouderen, jongeren, dertigers, veertigers, allochtonen, maar vooral gek en hip. Het lijkt alsof alle kunstliefhebbers van Rotterdam op de been waren. De sfeer was die avond meeslepend en iedereen verkeerde in een jubelstemming.
Kunsthal
In de Kunsthal trad in de nieuwe samenstelling Zuco103 (Brazilectro) op, waarbij toetsenist Stefan Schmid goed uit de verf kwam. Het optreden was energiek, strak en opzwepend en een goede opwarmer voor de rest van de avond. Het optreden stak echter schril af tegen de ietwat saaie en rommelige expositie ‘200 jaar Prix de Rome’.
Museum Boijmans van Beuningen
In museum Boijmans van Beuningen is de sfeer divers. In de zalen van ‘Collectie twee’ heerst een rustige en bijna serene sfeer. In de zaal waar eerste de oude ingang was, kun je ontspannen een biertje drinken. De ruimte wordt alleen niet echt gezellig, ondanks de hippe oranje bar aan de ene kant en het nagebouwde Engelse café aan de andere kant. Bij de ingang van het kunstwerk van Pipilotti Rist heerst chaos, omdat je struikelt over een enorme berg schoenen, omdat iedereen zijn schoenen uit moet doen.
Bij de garderobe is het een drukte van belang. Aan het ingenieuze kunstwerk kun je je jas laten ophangen. Door middel van ingewikkelde sleuteltjes, touwen en gewichten kun je een hanger naar beneden takelen, je jas eraan ophangen, de hanger weer omhoog takelen en het touw afsluiten met een sleuteltje.
TENT.
De tentoonstelling ‘Aspect ratio’ in TENT. liet een keur aan kunst zien, waarbij de grenzen van fysieke intimiteit zijn opgezocht. Alle beelden behoren hoe dan ook tot hetzelfde, altijd verder te doorgronden universum toe. Dit is het soort kunst dat, in deze samenstelling, grote vraagtekens oproept.
Een reeks close-ups van de CERN-deeltjesversneller (Simon Norfolk), een panoramisch uitzicht op een onaards landschap (Persijn Broersen & Margit Lukács) en een geanimeerde manipulatie van Google Earth (Jodi) trokken ook de aandacht. De presentatie ‘Particle Projection’ van Simon Starling werkte bijna hypnotiserend (het was een soort molecuul/enorme schimmel) en de oude projector deed menig hart sneller kloppen.
Er was veel belangstelling voor de Lightbox Sequencer van Jonas Vorwerk. Deze audiovisuele, interactieve installatie die bestaat uit zes lichtgevende sequencer tracks, die tijdens de museumnacht opgesteld waren in drie groepen van twee tracks. Op deze tracks zitten druk- en draaiknoppen. De bespeler/het publiek kan door de knoppen te bedienen geluid aanzetten en in sommige gevallen tweaken (aanpassen).
Veel bezoekers proberen de Lightbox Sequencer uit, maar het verband is niet helemaal duidelijk. Iedereen is er totaal door gefascineerd, probeert te ontdekken wat het patroon is en ramt heerlijk op toetsen met mooie kleuren.
V2
In V2_instituut voor de instabiele media kon men de Preview Liquid Space 6.0, de interactieve installatie/sculptuur van Daan Roosegaarde en zijn team zien. Liquid Space 6.0 reageert in ruimtelijke vorm en uitstraling op het gedrag van de bezoeker. De interactieve mix van mechanica, geïntegreerde elektronica, licht en geluid resulteert in een real-time dialoog waar alle bezoekers goed op reageerden.
De meeste mensen stonden in eerste instantie een beetje onwennig onder de installatie, omdat de relatie niet helemaal duidelijk bleek te zijn. Sommigen probeer de installatie helemaal te doorgronden door te kijken of er niet alleen op de ‘kop’ van de installatie werd gereageerd, maar misschien ook via cameraatjes in de ‘voeten’ van de installatie.
>RE:ID
Gedurende de hele Museumnacht waren er op verschillende locaties de installatie >RE:ID van de Rotterdamse kunstenaar Willem Besselink te zien. De installatie verandert, beweegt, vervaagt en duikt weer op met de bewegingen van de bezoekers als drijvende kracht. Door de button met speciale barcode werd de route door de stad bijgehouden en dit bepaalde de vorm van de installatie!
>RE:ID is ook nu nog te zien op het internet. Op de site kunnen de bezoekers de route bekijken die ze gevolgd hebben en ze kunnen deze vergelijken met die van andere bezoekers. Zo is er te zien welke locaties het meest bezocht zijn en hoe de tentoonstellingen door de bezoekers werden beoordeeld. Voor meer informatie kijk op www.re-id.nl. Door dit project kon je de Museumnacht zèlf ervaren en er onderdeel van geworden!
De Rotterdamse Museumnacht stond dus bol van interactieve kunst, waar iedereen goed op reageerde. De sfeer is opgewonden, doordat men zelf kan drukken op knoppen met licht en muziek: er is veel te zien, maar vooral ook te doen. Tijdens deze museumnacht was er voor ieder wat wils, waardoor er helaas een keuze gemaakt moest worden uit de veertig deelnemende musea.
Abonneer op RSS feed